فیلم کوتاهی را دیدم با نام حفره سیاه سخت به فکر فرو رفته ام ...راستی ما آدم ها اگر اسکن مغزیمان همه تفکرات درونمان را نمایش دهد چه خواهد شد ؟ چه خواهیم دید اصلا؟ چیزی شبیه گوی اسرار هری پاتر...ما چطور  و کجا و برای به دست آوردن چه چیز و با چه قیمتی در دام این چاله خواهیم افتاد؟بیرون آمدن از این حفره ها و دام ها چگونه است؟

در هر سازمانی بسته به معیارها و ضوابط سازمانی مصوب، کارمنان به طور سالانه دوره هایی را قالب آموزش های ضمن خدمت می گذرانند که این دوره ها در کمیته های اصلی و فرعی آن سازمان و در خوشبینانه ترین حالت بعد از نیازسنجی واقعی ، مشخص و تصویب می شوند. در هر حال به اینکه فرایندها چقدر واقعی طی میشوند و کمیته تصمیم گیری هر سازمان چطور دوره ها را اجرا میکنند ندارم. چیزی که ذهنم را به خود مشغول کرده این است که به عنوان عضو این کمیته ، چه دوره هایی در رسته کارشناسان آموزشی سازمانها، می شود پیشنهاد داد و اجرا کرد؟   در واقع دوره های مورد نیاز این رسته شغلی چیست؟ و البته یک مورد مهم تر این است که چطور می شود کارشناسان آموزشی را از این حالت بی انگیزگی و بی تفاوتی ها خارج نمود؟ چرا که در این مدت سعی کردم از همکاران به نوعی به شیوه نیازسنجی اطلاعات جمع کنم اما متوجه این موضوع دردناک شدم که هیچ کس هیچ نظری در راستای دوره ها ندارد! یعنی آنقدر دوره ها بی کیفیت و یا حتی بدون نیازسنجی واقعی اجرا شده است که دیگر همه به چشم گذراندن ساعت موظف خود جهت کسب امتیاز ارزشی

وقتی دلت می خواهد یکی باشد که با او حرف بزنی و فقط آرامت کند وقتی دلت می خواهد او که حرف می زند دلت نلرزدنگوید مقصری یا ایمانت را قوی تر کن یا توبیخت کند برای کارهای نکرده نپرسد چرا... نخواهد همیشه خوب زندگی باشی... بفهمد که حتی یک دلداری سادهیک دعایت می کنم ساده و بی ریا.... یک درست میشه ناراحت نباشبفهمد جایگاه یک حرف زدن بدون ترس و دلهره و یک گریه آروم را و دلت را که از همه جا بریده و پر از ترس است به بودنش دلگرم باشدبه اینکه اگر همه خرابت کنند کسی هست اگر از همه دنیا بریدی و کم اوردی فقط از یک جا دلت قرص باشد که تکیه گاه امن توستنمی دانم آیا اصلا در این دنیا همچین کسی هست؟ یا من جستجوگر بی فرجامم؟کسی از جنس بشریت .... از جنس آدمی و قابل لمس در اکنون لحظه های بی قرارتیا تو با همه بیگانه ای و بی دلیل سیر میکنی نایافتنی را.......

دچار شده ام

دچار یک تعارض احساسی

در سر سه راهی شادی و ترس و اضطراب

در عین حال این تغییرات پر از حسهای خوبند

که باورشان هنوز هم در پستوی خاک گرفته و کهنه ذهنم نمی گنجند

ترسها واقعیند

شادی ها نیز

نشانگان تغییرات هم...

گفتمان درونی ام شادند

لذتها در نظرم عمیقند

و شاید اولین باری است که اینگونه اند

و این نیز تجربه ای بکر است

فعلا مبهوت ایستاده ام

و بی هیچ مداخله ای

فقط تجربه می کنم...